Krzywe stożkowe

Metoda siatkowa wyznaczania punktów elipsy, paraboli i hiperboli


Krzywe stożkowe nie są łatwe do rysowania.
Przy pomocy metody siatkowej możemy stosunkowo prosto wyznaczyć dowolną ilość punktów na krzywych stożkowych. 
Metoda ta jest stosunkowo jednolita we wszystkich przypadkach, niezależnie jakie elementy krzywych są dane. Mogą to być osie lub średnice, wierzchołki, styczne i dowolne punkty.
Odpowiednie dwa odcinki dzielimy na równe cześci i z dwóch wierzchołków rysujemy pęki prostych. Punkty przecięcia dpowiednich par prostych wyznaczają punkty na krzywych stożkowych. 

Poniżej przedstawione są różne przypadki zastosowania tej metody.
Dane elementy zaznaczone są kolorem białym.

1. Elipsa

1.1  Dane są obie osie elipsy:


Abb. 1-1

 

1.2  Dana jest jedna para średnic sprzężonych:


Abb. 1-2

1.3  Dana jest jedna średnica, kierunek drugiej średnicy sprzężonej i dowolny punkt elipsy:


Abb. 1-3

2. Parabola

2.1  Dana jest oś lub średnica AB, przy czym punkt B jest punktem niewłaściwym, styczna w punkcie A i dowolny punkt C:


Abb. 2-1


Abb. 2-2

3. Hiperbola

3.1  Dana jest oś lub średnica AB, styczna w punkcie A i dowolny punkt C:


Abb. 3-1


Abb. 3-2

Hyperbola ma dwie asymptoty. Tu można zobaczyć sposób ich wyznaczania.

_____________________________

Stożkowe jako miejsce geometryczne.

Powierzchnie z krzywych stożkowych.

Stożek ukośny.

Pliki PDF:  Wierzchołek hiperboliAsymptoty hiperboli


© Tadeusz E. Dorozinski
E-Mail:
info@3doro.de

Stand: 20.03.2013

Startseite